Na to, u razgovoru za „Novosti“, ukazuje Veljko Vujanović, član crnogorskog Udruženja raftera.
- Samo od Brštanovice do Šćepan Polja rijeka Tara broji dvadesetak atraktivnih bukova, i to je pojas sa kojim se graniče Crna Gora i BiH. Teško je na jednoj obali rijeke kontrolisati legalan rad raftera, a ne uraditi to isto i na drugoj strani. Kako onda primjeniti zakon? - pita Vujanović. - Svedoci smo da sa dve obale dolaze različiti gosti. Neki od njih ponašaju se kaubojski, a ima i onih koji pijani splavare, bez kaciga na glavama i adekvatne opreme, rizikujući živote. Sve to ometa one koji su došli da istinski uživaju u splavarenju i lepoti ovog podneblja.
PAPRENO RAČUNA se da bi pregled po jednom čamcu mogao da iznosi između 150 i 250 evra, a dobijanje jedne licence od 300 do 400, uz plaćanje takse opštini Plužine - ukazuje Vujanović. - Uz to, mora se voditi računa i o kvalitetu čamca, što je veoma bitno za bezbjednost učesnika raftinga. Za jedan koji je namjenjen desetočlanoj posadi, cijena se kreće od 1.500 do čak 7.000 evra, u zavisnosti od kvaliteta!
Vujanović ocjenjuje da predloženi zakon ima i drugih manjkavosti.
- Kompletna procedura oko prijave i registracije čamca podrazumeva vrlo složenu proceduru. Tako, na primjer, rafter iz Plužina najprije mora da „ponese“ svoj čamac na pregled u Tivat, pa potom u Virpazar da se registruje u brodsku knjigu, nakon čega slijedi obuka u Podgorici, da bi takozvanu vozačku dozvolu, odnosno licencu za čamac dobio od Lučke kapetanije u Baru. Tek tada, sa svim tim papirima, on se vraća u Plužine, i od nadležnih u lokalnoj upravi čeka da dobije saglasnost za obavljanje ove delatnosti. Zbog ovolike složenosti plašim se da će popularizacija i razvijanje raftinga biti dovedeni u pitanje.
Naš sagovornik strahuje da će problem sive ekonomije na reci Tari i dalje „cvetati“ između njenih bukova.
- Malo se radilo na njenom suzbijanju, pa rafteri koji izmiruju sve obaveze nisu u situaciji da budu konkurentni onima koji rade na crno! Smatram da su sve navedene mane trebalo da budu na vrijeme uklonjene, još dok se zakon pisao.
Vujanović podsjeća da je upravo zahvaljujući raftingu Crna Gora postala atraktivna turistička destinacija, od koje bi trebalo da ima mnogo koristi. Kao prvi korak Vujanović vidi u primeni kvalitetnog zakona.
- Dobro je što su ovim predloženim zakonom propisani određeni standardi korišćenja čamaca, kao i obučenost onih koji njima upravljaju. To daje garanciju da će se taj deo dovesti u red i armija obožavalaca raftinga bez straha upustiti u avanturu atraktivnim brzacima crnogorske lepotice. Nažalost, zakonopisci su opet više vodili računa koliko će se taksi naplatiti preko izdavanja dozvola, kontrola i pregleda čamaca, nego o mogućnosti zapošljavanja ljudi i njihovoj šansi da lepo zarade.
(www.rsplaneta.com / Vecernje Novosti)
